جا ماندم
جا ماندم
باز از او جا ماندم
رهایم کرد زمانی که به خاطرش از کوچیدن دست کشیدم
زمانی که دیگر زمان نبود ابدیت بود
رهایم کرد به بهایی آنًقدر ناچیز که حتی
شرم را رو سفید کرد
می گفت گمشده می جویم
و کسی به او نگفت هر نگاه دربدری گمشده نیست ...
زمان می گذرد چیزی که گم میشود
من هم گم می شوم هر شب در عشق او
او
سرمست از یا فتن اینهمه گمشده در هوس
امضاء:...
ازبچگی رو هم بذارم پای طاقچه آرزوها پشت صندوقچه یادگاریای کودکی خیالت راحت میشه؟اگه می شه :پس
هیچ وقت دوست نداشتم وندارم که واسه کسی چیزی بنویسم فرقی نمیکنه چه شعرعاشقونه باشه چه یه متن پاییزی غم انگیز اما بذار اینبار اعتراف کنم که من عاشق اون لحظه هام که واست شعرو نامه بنویسم
واسه اون وقتایی که دور از چشمای دنیای پرهیاهوی ای جا تا آخزش قشنگ نگام کنی جوری که دلم بخواد لا به لاش یه چیزایی اضافه کنم که هیچ وقت خوندنم تموم نشه باید اون وقتی که دور از نگاه چشم عاشقم تموم مهربونیتو تو یه نگاه بلند پرممعنی میریزی ومی پاشی رو حرارت گونه هام چشاماتو غرقه بوسه کنم.....!1
حالام مث اون وقتا عاشقتم میمیرم واسه یه لبخند نازت....
.جرقه یه نگاهتو با هزارتا دنیا عوض نمی کنم دلم میخواد زمین وآسمون وسیاره ها وستاره ها آواره شن رو تک تک آرزوهام اما نگاه قشنگ تو تومسیر زندگی یه خراش کوچیکم برنداره
!!!گرچه خودش میدونه!!! نکنه غصه بخوری نازنینم می خوام دنیا نباشه اگه یه دونه مروارید از اسمون اون چشمای نازت بریزه رو کتاب زندگیت....آرزومه که تو مسابقه سرنوشت مدال اول خوشبخی رو بندازم تو گردنت اون موقع آخر نگرانیته!!!1
اینم دردودلای دلم....دلم می خواست خودش فوران کنه که کرد ببخش دیر شد...حالا دیگه روی ماهتو با یه عشق عجیب از همین جا یعنی نزدیک نزدیک می بوسم و میسپارمت به دست اونی که عشق تورو سپرد دست من
